30 jun 2007

8 horas[lo que nunca te diré], o cómo perder mi respeto

fueron las 8 horas más largas que jamas he tenido. Sigo, y seguiré, pensando que no tenías derecho. Jodiste el concierto, jodiste mi tranquilidad e hiciste que desease desaperecer. No sirve de nada enfadarse. Me faltaste al respeto. Demasiado. Me hizo daño.
Y te da igual. Y a mi no me importaba que sonase One, que sonase Nothing else matters o que sonase Orion...tenía la cabeza en otro sitio. Dios...realmente fue un día para olvidar. No te podré mirar igual, padrino, no te podré sentir igual. Entraste de cabeza, y a cuchillo, a mi fibra sensible y eso no lo puedo pasar. Encima vacilando. Rabia. No te quiero ver en unos días. No los quiero oir en un tiempo.
Si de verdad me quisieses, no lo hubieras hecho, no...pero que más da, ¿no? te has tirado toda tu vida así, y ahora no iva a ser diferente, conmigo no tenía porque ser diferente...pero inevitablemente sufrí la caída de un mito. Yo, que me creo un monstruo, y que en más de una vez, y en la intimidad, maldigo a la gente que me ama...y tú que eres flor sin tiesto, alma sin dueño, ignoras toda la gente que te quiere, que te admira por lo que eres...Pero la diferencia está en que yo os respeto, sino hacía tiempo que había abandonado...Y sin embargo tú, no.
Tu interior quería decir algo, pero los ojos hablaron y todo lo demás se perdió. Yo seguiré esperando unas disculpas...iluso...
por cierto...enormes Laia
dios que putas ganas de vomitar/llorar/gritar/pegar...

Etiquetas: , ,

3 mar 2007

"la ignorancia es felicidad"

nire tokia aurkitu gabe jarraitzen det...askoz ere lasaiago nahi nuke bizi, askoz sinpleago, askoz azkarrago, askoz errezago...baina ezin...

PD: Tal y como dije...vuelta al negro

Etiquetas: ,

16 feb 2007

Could it be worse?

lo he intentado disimular, pero, esque no se te olvida...todo este tiempo no ha sido lo mismo sin ti...sin poder reirnos junto a tí sábado tras sábado...oíamos un skate por el malecón y te buscabamos por inercia, como pataleta rabiosa de un crio que no quiere admitir algo que ya no tiene vuelta atrás. Se te hecha de menos. Siempre pensé que las personas son reemplazables, los sentimientos producidos por ellas no, pero las personas sí...pero ostia, que vacío dejaste hace un año.
Hoy es un día especial. Hoy has vuelto a conversaciones de mucha gente, gente que te conoció y gente que no...y luego te dejarán en paz durante un año más, o tal vez algo más. Pssss...me niego a sacarte. Te llevo agusto conmigo. Me enseñaste mucho y eso no se olvida. Marcaste un par de años de mi vida con sonrisas bien grandes...
No puedo hacer nada más que dedicarte unas palabras desde aquí. Me gustaría poder encontrarte entre nosotros...la vida sabe ser muy desagradable a veces

Etiquetas: , , ,

21 ene 2007

Lecciones de un maestro

Hacía muchísimo que esperaba esta película. No me ha defraudado. Rocky Balboa, la sexta de la saga, nos vuelve a dejar perlas como esta:

...pero en algun momento del trayecto, cambiaste...dejaste de ser tu. Permitiste que te señalaran y que te dijeran que no sirves. Y cuando empeoró todo, buscaste a quien hecharle la culpa; a una sombra alargada.
Voy a decirte algo que tú ya sabes: el mundo no es todo alegría y color. Es un lugar terrible y por muy duro que seas, es capaz de arrodillarte a golpes y tenerte sometido permanentemente sino se lo impides. Ni tú, ni yo, ni nadie golpea más fuerte que la vida. Pero no importa lo fuerte que golpeas, sino lo fuerte que pueden golpearte. Y lo aguantas mientras avanzas...¡Hay que soportar sin dejar de avanzar!.¡ Así es como se gana!
Si tú sabes lo que vales, ve y consigue lo que mereces...¡pero tendrás que soportar los golpes! Y no puedes estar diciendo que no estás donde querías llegar por culpa de él, de élla, ¡ni de nadie!...eso lo hacen los cobardes y tú no lo eres...¡tú eres capaz de todo!...
...hasta que no empieces a creer en ti mismo, no tendrás vida propia...

Etiquetas:

27 oct 2006

mientras sigáis mirando a vuestro propio ombligo no seréis capaces de ver donde ni a quien pisáis...mientras no tratéis de mejorar con vosotros mismos, no mejoraréis con los demás...si vosotros mismos no sois los primeros en poneros en cuestión no se puede esperar gran cosa de vosotros. Si eres tu primera prioridad, incluso cuando esto afecta a más gente, no esperes gran cosa de mi...
[quote]"Para que nada nos separe, que no nos una nada."Pablo Neruda
[mood]lalalalal...m gusta como me ha qdado el tatoo...ueueu
[listening]Deftones-rats!rats!rats!---(del nuevo cd!!!!!una salvajada de canción...bestial...)

Etiquetas:

14 oct 2006

y dejar que al agua corra...

es sorprendente la agilidad con la que aparezco y desaparezco de la vida de la gente. "Hoy eres alguien, mañana te olvidaré". No se si me gusta. Lo cierto es que hace mucho(muchísimo)que nadie me pregunta qué tal me va la vida. Eso ya se que no me gusta. Aunque no debo prentender nada, y no debo esperar nada de nadie. Quién no da no puede esperar recibir. No conocí aún ninguna persona con un saco de generosidad infinito. Siempre creí que quien daba lo hacia por interés propio. Las cosas están como están y hay que aceptar los roles asignados. Es una forma de alcanzar la felicidad en la vida. Yo no naci para romper ningún molde.

Etiquetas: ,

23 sept 2006

(--)

¿Qué coño queréis de mi?

Etiquetas: ,

22 sept 2006

(-)

Quizá me equivoque y no sea lo que más necesito, pero creo que la última vez que lo hice me fue bien, y realmente apareció quien tenía que aparecer. Cuando el rio suena, agua lleva...y últimamente me estaban entrando ganas de romper con todo. Pensé que desconectar un par de días en Barcelona me vendría bien, pero a última hora se me removió de nuevo todo. No es culpa de nadie, excepto mía , que me ilusione con tanta facilidad, y que no sea capaz de cuidar mi propio equilibrio. Quizá no había alcanzado ese punto de frialdad y serenidad que pensaba, y deba dar con muchísimo más cuidado cada paso, y cuidar con quien lo doy. No merezco robar horas de sueño a nadie, ni siquiera ocupar minutos perdidos. Poco a poco Eneko, poco a poco. Quien me busque, me encontrará.

Etiquetas: ,

19 sept 2006

no

NO...y lo digo con mayúsculas. No soy fuerte, ni mucho menos. Me ilusiono con todo y con todos(as)...y no paro de caerme. Logo pierdo fuerzas para seguir con lo que empecé...y así nunca llego a nada...y así siempre estamos igual...y no consigo cambiar...

Etiquetas: ,

13 jul 2006

ilusiones, compromisos

De cobardes es abandonar el barco cuando el agua solo llega hasta los tobillos. Si, puede que sea lo más sensato, y es que una retirada a tiempo muchas veces supone una victoria, sobre todo en el poker...pero sigue siendo algo cobarde. La ilusión que se ha perdido se puede recuperar con un simple circulo de plástico de unos 12 cms de diámetro. La habilidad, la coordinación se recuperó en tan solo un par de horas, y eso que fueron meses de inactividad. Las esperanzas para algunos nunca existieron, sino no se perderían con tanta facilidad. No reprocharé haber pérdido la ilusión, habilidad o esperanza...pero la lucha casi siempre esta justificada mientras haya objetivos por lograr, da igual que no se entienda, o que se pierda, o que no se crea en la causa de esa lucha...las cosas están como están...y la realidad es que quizá mañana el agónico SENEKA de su último latido...si finalmente es así adelanto en primicia que lo hará a ritmo de Amaigabeko Gauak...mi preferida

Etiquetas:

9 jul 2006

el tiki taka y el trabajo en equipo



Te das cuenta de lo rápido que pasan las cosas a veces...y sin desearlo te sientes fuera de una situación, pero acabas riendote de lo gracioso que es ver ciertas actitudes desde fuera. Todo esto ayuda y ahora se lo que no debo hacer en ese tipo de situaciones...al menos no se me puede achacar que no me moje por el grupo

Etiquetas: ,

28 jun 2006

Niño maníatico

en una de esas conversaciones post-farra, de vuelta a casa...respecto al dar y recibir;
yo, no pido nada a nadie. No me gusta andar detrás de la gente, destesto que otra gente se fastidie y deje de hacer sus cosas por mi...lo odio...por eso, en esas situaciones me suelo escapar cuanto antes...yo no quisiera ser una carga para nadie...y eso de que a veces se da y otras se recibe, no me gusta...no debería de ser ese el planteamiento...Cuando yo doy, lo hago por que quiero, nadie ni nada me obliga a hacerlo. Cuando alguien me da no debe esperar nada a cambio...yo no prometí nada. ¿Para qué creernos que estamos en deuda con alguien? No sirve de nada. ¿Para qué creer que alguien nos debe mucho? Solo crea malestar...hay que dar, porque que se ama, porque se aprecia, no por interés...esa es una de mis manías, ahora ya la conoces.

Etiquetas:

20 may 2006

working on myself

El invierno fue más duro de lo habitual...y el verano está llegando antes de lo que debería/me gustaría...y necesito que alguien me agarre de la mano para cruzar la carretera...pero tranquilos...Eneko sigue sonriendo...a veces parece que es lo único que os importa

Etiquetas: ,

yo estoy mas guapo callado

arto de lo falso...cansado de lanzar caramelos que se pierden en las alcantarillas..cuando de verdad sueno crítico se nota...prefiero quedarme sordo con mi música que escuchar lo que este mundo tiene para ofrecerme...prefiero coserme los ojos y dar tumbos de ciego antes que intentar buscar mi sitio entre vosotros...y prometo que mañana me emborracharé...

Etiquetas: ,

27 mar 2006

permanente...

Ya, cierto, he tardado bastante en postear el asunto, pero esque quería reflexionar acerca del tema, ya que la ocasión lo merece. Se que ni soy ni historiador, ni político, ni sindicalista, y que además no pertenezco a ningún movimiento político-sindical-social, pero haber nacido aquí, en esta pequeña(cada vez menos) villa turística de las vascongadas me da ya derecho a tener mi propia visión y postura acerca del tema en cuestión, la tregua permanente de ETA.

Primero/Siendo fiel a mi postura 100% apolítica veo incapaz de que se encuentre solución al conflicto. No confio en los políticos, y confío aún menos en que tenga la capacidad suficiente para cargar con una negociación de tales magnitudes.

Segundo/Los comentarios provenientes del PNV hace pensar que están boicoteando el proceso. Ibarretxe quiere tener protagonismo en el tema, me parece bien y justo...pero no creo que se una de las primeras necesidades...Y si lo primero que hay que negociar es quien va a tener más o menos protagonismo...vamos bien...muy bien

Tercero/Medios de comunicación. Recordar el historial terrorista de la banda armada, mostrar imágenes como las de el atentado de hipercor no ayuda...una vez más no me parece la mejor manera de actuar. Deberían de ser útiles para lubricar las mentes de los telespectadores y sensibilizarlos respecto a los pros y los contras que pueden darse en la negociación.

Cuarto/Víctimas y precios políticos. Las víctimas hay que respetarlas, han sufrido mucho. Pero las víctimas, víctimas son, y creo que no tienen el derecho de exigir que no haya un precio político a la tregua, propiciando así una ruptura del proceso y más víctimas en un futuro...no creo que sea el mejor camino. Negociación es el dialogo entre dos posturas que estés dispuestas a ceder para lograr un meta que sea beneficiosa para ambas. Si para negociar se pone como condición que ETA deje las armas definitívamente...poco más hay que negociar

Quinto/Me centro en un comentario que escuche a una adolescente(15-16 años):"Con los terroristas hace falta mano dura, no se les puede conceder nada". Si ese es el futuro pensante del pais, apaga y vamonos...eso, que no se puede negociar, si es caso que sigan matando, pero de negociar ni hablar...

Por lo tanto mi visión es bastante pesimistas, y no creo que el marco político del que hablan sea el más correcto...OJALÁ me equivoque, me encantaría rectificar.

Etiquetas:

9 mar 2006

dicen..dicen...dicen...digo

Dicen que la huelga convocada para hoy por Batasuna ha sido un fracaso... Yo he pateado un parte importante de Donosti hoy y discrepo con esa noticia. Como referente, decir que la cuna de la globalización, el McDonals, concretamente el del centro comercial La Bretxa, estaba cerrado...y no por descanso semanal...

Etiquetas:

1 mar 2006

y...

me has hecho recordar aquellos sentimientos del pasado en el que me creía totalmente inútil... Desgraciadamente, las cosas no suelen ocurrir como uno espera...ni siquiera cuando se espera lo peor...no entiendo como lo imprevisible del día a día, esa pequeña(o gran) incertidumbre todas las mañanas gusta tanto a la gente. Me pierde no poder controlar una situación, me cansa no verme capaz de resolver nada antes de finalizarlo, odio preguntarme si algo saldrá bien...vivía demasiado bien cuando me rodeaba la estabilidad...nostalgia de tranquilidad.
Lo único que no cambia es caminar por la city mientras unos acordes hacen que me sienta en una burbuja. La vida sin música sería un gran error.¡Oh gran Nietzcshe!. Cuanto te hecho de menos...cuanto hecho de menos también palabras de Rousseau o del siempre presente Kurt...en fin...
[Listening]"Tired 'n lonely"-Roadrunner United(y juro que es una casualidad)
[Mood]Bastante cabreado...no todos los dias suspende uno con un 4,5
[Quote]Cuando el agua te llega al cuello, no te preocupes si no es potable.
(Stanislaw Jerzy Lec (1909-1966) Escritor polaco de origen judío.)

Etiquetas:

20 feb 2006

vencedores y vencidos

Es verdad, en la lucha contra el terrorismo debe de haber vencedores y vencidos. Claro, la dignidad de alguien ya muerto es muchísimo más importante que la vida de alguien amenazadado, así que eso...que se siga matando si es preciso, que aquí no habla ni Dios con el terrorista.

¿Para qué hablar? Si a ostias se entiende la gente, hay que enseñar el buen camino a base de palos, "la letra con sangre entra". Da igual que ni tu ni yo sepamos porque unos fanáticos andan jugando con bombas, da igual que tu ni yo no comprendamos cómo es posible que viva tantísima gente amenazada...da igual, porque aquí lo importante es que por la paz no se pague ningun precio, ni político, ni de ningún otro tipo.

Así, contruiremos un hogar mucho más mezquino, ruin, vengativo, intolerante y sobre todo muy triste. Es mejor luchar en lugar de negociar, si, claro, y de paso porque sacámos de las escuelas a los niños y les damos un AK-47 y que se carguen a todo individuo que parezca ser sospechoso. Y de paso obliguemos a las mujeres a salir a la calle con burka.

Por encima de todos los animales, la capacidad para poder comunicarnos y dialogar nos caracteriza. Alardean de la transición que llevo el país. Alardean también de nuestro mundo occidental, de ser parte de la UE. Y sin embargo, no son capaces de darse cuenta de que hay opiniones y posturas ultraretrogradas que si fuesen de un dictador no destacarían.

Hay veces que da asco vivir aquí.

Etiquetas:

1 sept 2005

tentazioak

"egun guztiak, ez direnez berdin, pentsatzen jarri naiz,..."

Hainbat egun paper artean pasa ondoren...arnasteko astia ere nekez hartzen nuela, konturatu gabe aurrera egin dut, haizearen inertziaz ordea. Konturatu gabe, begi aurretik igaro zaizkit hainbat lore, hauek ikusteko geldiunerik egin ez eta esnatzerako hankak lurrean nituen berriz ere, hegaldi hartatik salbu.

Begiak ireki nahi izan ditut une batez...baina zuen argiak itsutu nau beste behin. Beste behin nire iluntasuna zein den ulertu behar izan dut, linterna artifizialetatik ihesi. Gaur, inoiz baino gehiago, indartsu sentiarazten nau nire "ni"ak. Badirudi, emeki eta sufimenduz errotutako sustraiak lur honetan egoki finkatu direla, ondoko zuhaitzei tokia lapurtuz. Eta nekatuta nagoen arren uste dut eraiki dudan ni-a gustoko dudala, batez ere nire eskuez egin baitut. Ez, arro ez, gustora. Azkeneko pare bat ukituren faltan bidea ezagutzen dudala esango nuke, beraz, ibiltzen hastea besterik ez da geratzen. Ibiltzeko gogoak ordea, aspalditik galduak ditut.

Eta gaur, Irailak 1 duen honetan, inoiz baino osatuago sentitzen naizen honetan, inoiz baino pertsonagoago sentitzen naizen honetan, ditudan zauriak sendaezinak direlakoan oheratuko naiz...zentzurik ez baitu aurkakoa pentsatzeak. Beldurrak ukitzen nau, gero eta gehiago, baino berarekin jolasean aritzea zaila ez dela izango uste dut. Hutsa, pentsamentutik desirara bidean dela, eseri eta begira geratuko natzaio, tentazioarekin jolasean, hartu eta eramango nauela amesten...egiteko besterik ez baitut...itxaron...denbora...denbora behingoz ez doa aurka. Alde ez, baina ezta aurka ere.

Etzait ateratzen lore edo tximeletaz apainduriko hitzik, ez zuen irribarrak lapurtzen ez baditu behintzat. Hala ere, hitz hauek guztiak, zentzugabekeritik jaio, eta zentzugabekerian lurperatzen diren hitz hauek baino sakonagonik nekez aterako dut. Eta ateragatik ere, beldur naiz.

Gogoan izan, eternitatearekin solasean nabilenean, gugan pentsatzen egongo naiz...eta gogoratu, asperen txikien erritmoan jolasten dugun bitartean, halabeharrez, betikotasuenan amesten egongo naizela...banoa, konturatzerako loak hartu bainau.

Bihar, eguneroko dejà vu horrekin jarraitzeko indarra beharko dut

Etiquetas: , ,

19 ago 2005

beste behin



mi gozo en un pozo....



PD:de ilusiones vive el hombre
PD2: de ilusiones muere el hombre

Etiquetas: